Βίας καμμώματα

Ανανεώθηκε 17/12/19

Το να μάχεσαι είναι η επιτομή της βιαιότητας και η "κατάσταση μυαλού" (mindset) είναι ο μοναδικός παράγοντας  που θα σε οδηγήσει στην νίκη ή την κυριαρχία. Η θέληση για την νίκη είναι πολύ πιο σημαντική και από τις ικανότητες που έχεις! Ο μεγαλύτερος εχθρός σε μιά μάχη είναι ο εαυτός σου και τα κρατήματα που ίσως έχεις σε μία βίαια συμπλοκή.

 

Το μυαλό πρέπει να είναι ελεύθερο από προσχεδιασμένες τεχνικές και πρέπει να προγραμματιστεί για άμεση αντίδράση ωμής βίας. Ο σκοπός είναι ένας. Ο αντίπαλος πρέπει να ηττηθεί και αυτό πρέπει να το πετύχεις με όλο σου το είναι και όλα σου τα "μέσα".

Άσε το εκπαιδευμένο υποσυνείδητο να σε κατευθύνει μακριά από όλες τις συνειδητές και καθορισμένης μορφής, τεχνικές.

Δεν μπορείς να έχεις αποτελεσματικές και προκαθορισμένες αντιδράσεις σε άγνωστες δράσεις. Οι προκαθορισμένη άμυνα ή επίθεση θα εμποδίσει τα ζωϊκά σου ένστικτα επιβίωσης από το να εξελιχτούν. Πρέπει να βασιστείς και να εμπιστευτείς την εκπαιδευσή σου. 

 

Μην χτίζεις την αυτοπεποιθησή σου μέσω της εμφανισής σου, μην υποτιμάς κανέναν καθώς δεν μπορείς να διακρίνεις την ικανότητα, την εμπειρία, την αποφασιστικότητα, την ταχύτητα, την δύναμη και το ‘κρυμμένο όπλο’ παρά μόνον όταν είναι εντελώς αργά.

 

Σε γενικές γραμμές η εκπαίδευση “αυτοάμυνας” στο μαχαίρι μαστίζεται από παρανοήσεις και πλάνες. Για να πλησιάσεις τις μεθόδους/τακτικής άμυνας σε μαχαίρι, πρέπει πρώτα να έχεις κατανοήσει, πως ένας επιτιθέμενος θα το χρησιμοποιήσει.

 

Προσπαθώντας να αναπτύξω το CCFB και να προσεγγίσω την δυναμική μιας ρεαλιστικής επίθεσης με μαχαίρι, θέλησα να μελετήσω και να βασιστώ στις γνώσεις, τα βιβλία, τα βίντεο  και τα στατιστικά στοιχεία που έχουν συλλεγεί όλα αυτά τα χρόνια. Υπάρχουν πολλά βίντεο από κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης, τα οποία δίνουν εμπειρία αλλά δείχνουν λάθη και τακτικές. Με λίγη προσεκτική μελέτη μπορούμε να μάθουμε από αυτά και να εξελίξουμε την τακτική μας.

 

Το 70% των επιθέσεων με μαχαίρι κατευθύνονται πρώτα, με το ελεύθερο χέρι. Ο επιτιθέμενος κρατά το μαχαίρι κοντά στα πλευρά του, καλυπτοντάς ή κρυβοντάς το με το σώμα του. Το ελεύθερο χέρι δεν είναι “νεκρό” ή παράλυτο. Αντιθέτως, είναι το χέρι ελέγχου με το οποίο ο επιτιθέμενος ανοίγει δρόμο, κτυπάει ή γραπώνει. Στο CCFB το λέμε “check-hand” και παίζει, έναν σπουδαίο ρόλο στην εκδήλωση μια επίθεσης.

 

Το ελεύθερο χέρι αλλάζει τελείως την δυναμική και την έκβαση μιας εμπλοκής. Κυρίως γιατί, η αντίδραση του αμυνόμενου θα εξαρτηθεί από την πρώτη κίνηση του επιτιθέμενου με το ελευθερό του χέρι το οποίο θα χρησιμοποιηθεί σαν “δόλωμα” για να κάμψει και να περάσει τον αμυνόμενο.

 

Παρατηρώντας τις πολεμικές τέχνες στο συνολό τους, βλέπω ότι σπάνια χρησιμοποιούν την κίνηση του πρώτου χεριού. Αντιθέτως αυτό που βλέπω είναι ισχνές και προβλεπόμενες τηλεγραφικές επιθέσεις με πρωταρχικό οδήγημα από το οπλισμένο χέρι. Στο CCFB έχω δανειστεί και αναπτύξει ενεργειακές ασκήσεις ροής με τέτοιο τρόπο ώστε το ελεύθερο χέρι να λειτουργεί για να σε αποπροσανατολίσει ή να σε καθηλώσει.

 

Οι περισσότερες επιθέσεις είναι ενέδρες και πιο σπάνια μονομαχίες. Δι’αυτό τον λόγο ο επιτιθέμενος θα χρησιμοποιήσει “πολλαπλασιαστή ισχύος”, όπως ένα μαχαίρι, διότι δεν θέλει μια ίση μάχη αλλά μια εύκολη λεία. Θα χρησιμοποιήσει τον αιφνιδιασμό υπέρ του από κρυφή και ύπουλη θέση. Το πιό πιθανό είναι να μην δεις καν τι σου έρχεται.

 

Θύματα που επέζησαν ύστερα από μια βίαιη αντιπαράθεση με μαχαίρι,  ανέφεραν ότι αγνούσαν παντελώς την ύπαρξη του όπλου μέχρι που κατάλαβαν ότι είχαν υποστεί μαχαιριές και πληγές. Οι επιζώντες δηλώνουν: νόμιζαν ότι είχαν εμπλακεί σε κάποιου είδους άοπλης συμπλοκής με γυμνά χέρια καθώς δεν είχαν δει την λεπίδα.

 

Ο επιτιθέμενος θα προσπαθήσει να αποπροσανατολίσει το θύμα και θα περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να κτυπήσει.  Δεν θα διστάσει να κτυπήσει πισώπλατα ή στην πιο αδυναμή σου στιγμή! Σε μια ιδανική περίπτωση επίθεσης το θύμα αποσπάται, εγκλωβίζεται και δέχεται την επίθεση από κοντά.

 

Πάνω από το 70% των επιθέσεων εξελίσεται σε “απόσταση συζήτησης”. Αυτό σου αφήνει πολύ λίγο περιθώριο για να αντιδράσεις. Τόσο μικρό κενό αντίδρασης σημαίνει ότι είναι σχεδόν αδύνατο να σταματήσεις την πρώτη επίθεση, εάν δεν την περιμένεις και δεν έχεις την κατάλληλη κατάρτιση για να την αντιμετωπίσεις. Για αυτό είναι ζωτικής σημασίας η απόσταση που πρέπει να κρατήσεις ή να δημιουργήσεις ώστε να έχεις τον έλεγχο του περιβάλλοντα χώρου αλλά και των χεριών του αντιπάλου γιατί αυτά θα σε σκοτώσουν.

 

Οι επιθέσεις είναι οργισμένες και γρήγορες, κάνοντας πολλές φορές τα θύματα να οπισθοχωρουν και να πέφτουν προς τα πίσω προσπαθώντας να ξεφύγουν. Κάποιος που σου επιτίθεται με μαχαίρι προσπαθεί να σε σκοτώσει και δεν θα κάνει πίσω, δεν θα διστάσει, θα σε κυνηγήσει σαν λυσσασμένη γάτα.

 

Από την έρευνα μου προκύπτει, ότι η ψυχολογική κατάσταση που κάποιος είναι πρόθυμος και έτοιμος να σε πείρει είναι πολύ διαφορετική από κάποιον που θα σε απειλήσει με πυροβόλο όπλο. 

 

Οι επιθέσεις συνήθως γίνονται με γρήγορες, σύντομες και επαναλαμβανόμενες μαχαιριές υπό διαφορετικές γωνίες. Στα πρώτα 2 με10 δευτερόλεπτα, θα υπάρξει ένα πρώτο κύμα πλήγματος κατά τη διάρκεια του οποίου ο επιτιθέμενος, εκμεταλλευόμενος τον αιφνιδιασμό και την έκπληξη του θύματος, θα εκτελέσει 5 με 10 μαχαιριές. Στη συνέχεια, το θύμα αντεπιτίθεται (όσο μπορεί) και προσπαθεί να ξεφύγει. Τότε πέφτει και ο αριθμός των μαχαιριών καθώς αυτές αραιώνουν αισθητά.

 

Πολλοί άνθρωποι έχουν επιβιώσει από μια εμπλοκή με μαχαίρι, με αρκετά κοψίματα και τρυπήματα. Αλλά η αναπόφευκτη αλήθεια είναι ότι χρειάζεστε ένα και μόνο κτύπημα για να πεθάνετε. Αυτό είναι ένα σημείο που πρέπει να το καταλάβετε. Οι περισσότερες επιθέσεις δεν είναι τύπου ευθείας νύξης ή ένα κτύπημα από πάνω. Οι επιθέσεις εκτελούνται με γρήγορες, σύντομες και επαναλαμβανόμενες μαχαιριές σε διαφορετικές γωνίες , ύψη και σημεία. Η νύξη τύπου “γάζωμα” ή το λεγόμενο “φυλακόβειο” κτύπημα, σύντομα και απανωτά κτυπήματα στην ευθεία είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν πετυχημένα γιατί απλά δεν έχεις χώρο και χρόνο για την ανακατεύθυνση της επίθεσης ή την απωθησή της. 

 

Στις περισσότερες των επιθέσων χρησιμοποιείται η λαβή sak sak και λιγότερο η pakal ή ice grip και σε πολύ λιγότερες περιπτώσεις έχουμε αλλαγή λαβής.

 

Με άλλα λόγια

  • Θα αιφνιδιαστείς και θα κυριευτείς από φόβο και αγριότητα.

  • Δεν θα δεις καν την λεπίδα πριν τον τραυματισμό σου.

  • Δεν θα είσαι τυχερός να τρέξεις για να ξεφύγεις.

  • Θα έχεις πολύ λίγο χρόνο και χώρο για να αντιδράσεις.

  • Πιθανόν να μην μπορέσεις να σταματήσεις την πρώτη επίθεση.

  • Δεν θα καταλάβεις τα μαχαιρώματα που πιθανόν θα δεχθείς.

  • Δεν θα έχεις τον χρόνο να τραβήξεις το όπλο που ίσως έχεις. 

  • Θα οπισθοχωρήσεις με κίνδυνο να πέσεις στο έδαφος.

  • Κάθε τέλεια και "ραφιναρισμένη" τεχνική που έχεις μάθει θα σε εγκαταλείψει.

 

Κάποιες κοινές συμβουλές που μπορείς να έχεις από κάποιον γενικό δάσκαλο αυτοάμυνας σχετικά με την άμυνα σε μαχαίρι είναι: Αν μπορείς να τρέξεις, τρέξε! Αυτό είναι το αυτονόητο και δεν διδάσκεται. Να είσαι σε εγρήγορση και να διαβάζεις τους ανθρώπους, χρησιμοποιήσε κάποιο όπλο ή κάτι άλλο αυτοσχέδιο και “συμμορφώσου” σε περίπτωση ληστείας. 

 

Δυστυχώς όμως δεν είμαι γενικός δάσκαλος και η αποψή μου διαφέρει αρκετά στο τι πρέπει να κάνεις.

 

Οι μπελάδες μπορούν να σε βρουν και ενώ εσύ τους αποφεύγεις, μπορεί να υπάρχουν στιγμές που είσαι τραυματισμένος και δεν μπορείς να τρέξεις, μπορεί να αποφεύγεις τα σκοτεινά σοκάκια αλλά οι μπελάδες θα σε βρούν και στα φωτεινά σοκάκια. Οι περισσότερες επιθέσεις εκδηλώνονται στους χώρους εργασίας και τις περισσότερες φορές γίνονται για χρήματα, απλά εσύ στέκεσαι εμπόδιο. Τότε τι κάνεις;

 

Πρέπει να είσαι ικανός να μπορείς να διαβάσεις τα σημάδια με εγρήγορση και καλή προετοιμασία αλλά και γνώσεις πάνω στην γλώσσα σώματος. Το να είσαι ικανός να αναγνωρίσεις μια επερχόμενη επίθεση πριν αυτή συμβεί μπορεί να κάνει την διαφορά. Κατά την διάρκεια μια λεκτικής αντιπαράθεσης εαν δεν βλέπεις τα χέρια του αντιπάλου σου τότε υποθέτεις ότι κρατά όπλο οποιασδήποτε μορφής (μαχαίρι, σφυρί, κατσαβίδι, μπουκάλι κλπ). Η πιο πετυχημένη στρατηγική ενάντια σε μια επίθεση με μαχαίρι είναι να θέσεις σαν προτεραιότητα την διαφυγή με κάλυψη από τα "πυρά σου". Με άλλα λόγια οι ανθρώποι μαχαιρώνονται λιγότερες φορές εαν εστιάσουν στην διαφυγή τους και όχι σε κάποιον αφοπλισμό. Μιλώντας για πυρά δεν αναφέρομαι μόνο στα όπλα αλλά και στα "εργαλεία του σώματος", μάθε να τα δουλεύεις!

 

Τα "ευκαιριακά" όπλα θα μπορούσαν να είναι ισοσταθμιστές σε μια μάχη. Όπως ένα όπλο το οποίο εκτείνει την δράση σου και κρατά το μαχαίρι σε απόσταση πχ ένα ραβδί, μια καρέκλα, η ζώνη σου, το σακιδιό σου κ.α. Αλλά ακόμα και έτσι θα πρέπει να γνωρίζεις αυτό που χρησιμοποιείς. Η εκπαίδευση και η προετοιμασία του νου είναι πάνω απ’όλα.